Het slot

Mijn vader is eigenaar van een appartement waarvan de huurders zijn vertrokken. Ze hebben diverse spullen achtergelaten in de kelder, die bij het appartement hoort.

Het verplaatsen en weggooien van deze spullen, zoals oude verfemmers en kartonnen dozen, zou natuurlijk extra werk voor mijn vader betekenen.

Er was echter één probleem: de kelder was door de huurders op slot achtergelaten.

De kelder zat op slot. Het slot was gesloten. We hebben de sleutel niet.

Mijn vader vroeg me: hoe zou jij dit probleem hebben opgelost? Hoe zou jij het slot hebben geopend?

Voordat je verder leest: wat zou jouw oplossing zijn?

Mijn oplossing

Ik stelde voor om een haakse slijper te gebruiken.

Mijn vader zei: ja, daar had hij ook al aan gedacht, als eerste oplossing.

Maar: dit was in de kelder, en daar was geen stopcontact.

Mijn vader had geen accu-haakse slijpmachine – en wilde er ook geen kopen.

De oplossing van mijn vader

Mijn moeder gaf me het slot; het zat open. Ik zocht naar een breuk, maar zag er geen. Er zaten een paar krassen en deukjes op, maar niets ernstigs.

Dit werd steeds mysterieuzer. Hoe krijg je zo’n slot open zonder het te beschadigen?

Mijn vader klapte het weer dicht, waarmee hij liet zien dat het sluitmechanisme nog steeds werkt.

Terwijl ik dit schrijf, ligt dit slot op mijn bureau (nu weer op slot) – en ik ga het bewaren, als een herinnering van de woorden die mijn vader vervolgens tegen mij zei:

Weten, niet gissen

Mijn vader zei dat hij en mijn moeder al vaker sloten hebben geopend, bijvoorbeeld wanneer huurders hun kelder achterlieten of andere spullen hadden opgesloten.

Hij was zelfverzekerd, hij wist dat hij het slot zou kunnen openen.

Zijn aanpak in dit specifieke geval was iets wat ik nooit had kunnen bedenken of geprobeerd zou hebben:

Hij sloeg er herhaaldelijk op met een waterpomptang. Niet met extreme kracht (om het te beschadigen), maar met voldoende kracht om trillingen te veroorzaken en het te openen.

Mijn moeder zei dat hij er zo’n zes keer op sloeg, en toen ging het slot open. Ongelooflijk!

Ik zou dit vanuit mijn “mentale model van sloten” hebben benaderd en zou niet eens geprobeerd Dit eens proberen.

Toepassing op het ondernemerschap

Mijn vader legde uit dat het hier gaat om wetende, en het feit dat natuurlijk dat er een oplossing is, want je hebt eerder soortgelijke problemen opgelost.

Dit is geen vermoeden, geen giswerk, geen “poging”. Dit is weten met volledig vertrouwen. Zelfverzekerd zijn en vervolgens verschillende methoden uitproberen waarvan je weet (of vermoedt) dat ze werken, totdat een ervan het slot opent. Letterlijk!

Hij merkte op dat dit ook voor veel andere gebieden geldt – zoals het leiden van een bedrijf of het opvoeden van kinderen.

Dat is wat ondernemerschap inhoudt: je staat voor een obstakel, een uitdaging.

Aangezien je weet dat je soortgelijke uitdagingen al eerder hebt opgelost, dat er een manier is, zal je het vertrouwen geven om het probleem op te lossen.

Soms op ongewone manieren, die voor anderen lijken alsof je over water loopt.

Dit verhaal heeft me enorm onder de indruk gebracht, en het heeft me ook laten zien dat zaken als – klanten werven, leidinggeven, goede marketing, rijk worden – allemaal een kwestie zijn van kennis. En dat je die kennis vervolgens met zelfvertrouwen in de praktijk moet brengen. Het is mogelijk, en als je het eenmaal hebt gedaan, kun je het nog eens doen – heel, heel vaak.

Wat voor veel mensen een onoplosbaar probleem lijkt – een slot openen zonder het te beschadigen – kan vaak op heel verrassende manieren worden opgelost.

Credits

Foto door Yasin Hasan op Unsplash & door Diogo Cardoso op Unsplash

Ik ben mijn vader en moeder dankbaar dat ze dit verhaal met mij hebben gedeeld, en ik zal het slot bewaren als aandenken.

P.S.: Dit verhaal doet me ook denken aan de mijl in vier minuten van Roger Bannister – zoek het maar eens op, het is de moeite waard.