Misverstanden, narcisten en kwaadaardige narcisten

Het leven en de interactie met andere mensen draait om een eerlijke uitwisseling van behoeften.

Soms heeft deze uitwisseling wrijving nodig. In deze gevallen wil ik een kader van drie verschillende categorieën voorstellen:

1. Echte misverstanden / behoeften die niet bij elkaar passen, mensen die bereid zijn om er van beide kanten aan te werken
2. Narcisten aan de ene kant van de vergelijking geven niet om jouw behoeften
3. Kwaadaardige narcisten willen dat je verliest zodat ze zich beter voelen over zichzelf.

Laten we de verschillende categorieën eens nader bekijken aan de hand van een echte situatie die ik in mijn bedrijf heb meegemaakt.

Iemand is vaak ziek. Dit leidt tot bedrijfsonderbrekingen aan mijn kant en tot hogere kosten. In dit specifieke geval hebben we het over een persoon, laten we haar Sylvie noemen, die twee jaar achter elkaar ongeveer 50 % van de werktijd ziek was. Daarnaast nam Sylvie haar normale betaalde verlof op en vroeg ze om loonsverhoging. Sylvie was een sleutelfiguur in de verkoop en operatie, en een teamleider. Haar ziekteverlof had een grote invloed op de prestaties van het bedrijf en er kwam extra stress op andere teamleden te staan. Ik heb ook het team uitgebreid om het verwachte tekort aan werktijd aan de kant van het team op te vangen.

Klasse 1: Echte misverstanden

Er zijn mensen die minder goed in staat zijn om sociale situaties te beoordelen op gepastheid en sociale signalen.

Misschien ben ik er zelf wel een, waarschijnlijk met een zekere mate van hoogfunctionerend autisme.

De mensen kunnen empathie voelen, maar ze moeten begrijpen dat de situatie empathie vereist.

Als iemand bijvoorbeeld ziek is, merken ze misschien niet wat voor impact dat heeft op het bedrijf.

Ze geloven misschien oprecht dat ze er van hun kant alles aan doen om zich beter te voelen, en ze zijn misschien hoopvol dat de dingen zullen veranderen.

Als je in dit geval met hen over de kwestie praat, kunnen ze jouw perspectief zien.

Ze zullen begrijpen welke negatieve impact het op je heeft en ze zullen proberen aan een oplossing te werken.

Er kunnen discussies zijn over wederzijds toegeven / het vinden van een compromis.

Er kunnen verontschuldigingen zijn en erkenningen van de pijn die aan jouw kant is veroorzaakt.

Laten we het voorbeeld nemen van iemand die gediagnosticeerd wordt met een chronische ziekte die progressief verslechtert.

Bijvoorbeeld Multiple Sclerose, een auto-immuunziekte van de hersenen.

De persoon zal echt begrijpen dat zijn gebrek aan capaciteiten het bedrijf schaadt, en misschien kan hij niet meer deelnemen aan een eerlijke uitwisseling.

Ze zouden blij kunnen zijn met de aanpassingen die je voor hen maakt, en er oprecht dankbaar voor zijn.

Ze zijn misschien bereid om op andere manieren op te komen dagen, ter compensatie van de manieren waarop ze niet voor jou op kunnen komen dagen.

Misschien willen ze er zelf wel mee stoppen, omdat ze zien dat jij er last van hebt en dat hun probleem ook jouw probleem begint te worden.

Dit zijn de mensen bij wie je misschien zelfs voor een echt moreel dilemma komt te staan, maar die met je samenwerken om te proberen het te laten werken, als dat mogelijk is.

Klasse 2: de kwetsbare narcisten of grandioze narcisten.

Dit zijn de mensen die zich al dan niet bewust zijn van de negatieve gevolgen voor jou.

Ze zijn er niet op uit om je opzettelijk pijn te doen, maar ze accepteren dat je gekwetst kunt worden als zij daar baat bij hebben.

Zelfs als je ze erop wijst, zullen ze afbuigen.

Het is nooit hun schuld.

Ze hoeven niet te veranderen (want ze zijn perfect, of ze zijn slachtoffers).

Ze verwachten dat je hen tegemoet komt. Ze verwachten dat je verandert.

Je zult merken dat je op eieren begint te lopen als je onderwerpen aan hen voorlegt. Dat je je bewust wordt van gevoeligheden.

Dat je als respectvol persoon plotseling niet meer in staat bent om een open gesprek te voeren om hun breekbare ego te beschermen.

Onder dit alles ligt verrassend genoeg inderdaad een breekbaar ego. Een door schaamte gedreven persoonlijkheid.

Elke kritiek op een narcist wordt gezien als “potentieel dodelijk”, een toename van schaamte. Het gevoel van schaamte, en hun inherente interne gevoel van waardeloos zijn, moet koste wat het kost worden bestreden. De achtergrond daarvan is tribaal van aard: schaamte is een beschermingsmechanisme om je binnen de stam te houden. Als je uit de stam wordt gezet, kun je letterlijk sterven. Mensen hebben andere mensen nodig om te overleven. Schaamte is een waarschuwingssignaal dat je het risico loopt om uit de stam te worden gezet.

Narcisten worden gedreven door deze biologische realiteit - ze willen koste wat het kost (nog meer) schaamte vermijden.

Ze ervaren dingen als beschamend waarvan je niet zou denken dat ze beschamend zijn, zoals normale feedback in de gang van zaken. Bijvoorbeeld over fouten op facturen.

Daarom worden ze meesterlijke manipulators. Ze weten hoe ze schaamte moeten afwenden.

Het is nooit hun schuld - omdat ze letterlijk de schaamte niet kunnen accepteren die gepaard gaat met het toegeven van fouten.

Deze schaamte is zeer bedreigend voor hen - in hun hersenen triggert het overlevingsinstincten.

In interpersoonlijke situaties komen behoeften niet overeen. Het is nodig om feedback te geven over je behoeften, om opnieuw af te stemmen.

Als je een bedrijf runt, heb je een bepaald idee van wat er moet gebeuren, wat je nodig hebt, enz.

Ik ben van mening dat als de behoeften van een kwetsbare of grandioze narcist niet op elkaar aansluiten en communicatie is geprobeerd, het beter is om hem te laten gaan.

Blijven proberen je standpunt over te brengen zal leiden tot frustratie aan jouw kant. Het is echt tijdverspilling.

Ze zijn vergrendeld in het vermijden van schaamte - dat is het vermijden van alle kritiek, inclusief opbouwende feedback.

Sylvie was, naar mijn vermoeden, een kwetsbare narcist. Ze gedijde op medelijden en de zorg en verzorging die ze van mensen kreeg toen ze ziek was.

Ze vroeg om loonsverhoging op grond van haar prestaties toen ze daar werkte. Ze stormde weg toen ik eruit flapte “maar je bent de hele tijd ziek!” en zei “nu weet ik wat je denkt”. Ze ontweek een gesprek over het feit dat dit mogelijk werd veroorzaakt door een psychische situatie en legde uit dat het haar veel pijn doet als mensen zoiets zeggen.

Ze bood zich niet vrijwillig aan om de balans op te maken met betaald en onbetaald verlof.

Toen ik haar liet gaan, schreef ze me ook dat “ik na deze laatste dag niet meer beschikbaar zal zijn, omdat je toegang hebt gekregen tot mijn specialistische kennis door me te betalen. Ik wilde niet gaan, het was jouw beslissing.”

Ik was in het verleden al meerdere keren voor haar op komen dagen, maar toch lukte het me niet om haar mijn behoeften en de behoeften van het bedrijf te laten inzien.

Als je in een vergelijkbare situatie zit, zul je misschien verrast zijn door de moeilijkheid om hen jouw standpunt te laten inzien.

Als jouw standpunt hun zelfbeeld of hun behoeften beïnvloedt, zal het bijna onmogelijk zijn om hen op andere gedachten te brengen.

Klasse 3: de kwaadaardige narcist

Bij kwaadaardig narcisme haalt de narcist iets positiefs uit het kwetsen van jou.

Zoals in het geval van klas 3 is communicatie met hen over je behoeften onmogelijk - ze zullen je blijven kwetsen en niet naar je luisteren.

Narcisme als een mentale handicap

Het helpt om narcisten te herschrijven als mentaal gehandicapte mensen, die niet in staat zijn om empathie te hebben, en het vermogen om de behoeften van andere mensen te zien.

Je zou niet verwachten dat een rood-groenblinde deze kleuren kan onderscheiden.

Narcisten moeten hun kwetsbare, door schaamte gedreven kern koste wat het kost beschermen.

Ze zullen je schade berokkenen - ofwel met opzet (kwaadaardige narcisten), ofwel als neveneffect van het feit dat ze er niet om geven en zich niet kunnen afstemmen.

Relaties met narcisten, of het nu zakelijke relaties, vriendschappen of romantische relaties zijn, zijn eenzijdig. Het draait de hele dag om de narcist.

En er is geen dankbaarheid.

Dit weten zal je beschermen.